white+blue-burqas

آمد امید بردرگوشم صدا نمود.
یک خانه ی ز شور به قلبم به پا نمود.

قلبم هزار پارچه گردید زدست یاس
هر پارچه را گرفت و هی جابجا نمود.

او می فشرد مرا به دندان وحش خود
تا که رسید امید چه زودم رها نمود.

آن تک درخت دل چنان خشک، خشک بود
با اینکه یاس با دل من صد جفا نمود.

فرزانه

Farzana T. — “Hope.” Photo by Amina Moravej.