!بهار زیبا خوش آمدی
بهار زیبا خوش آمدی!
بهاردر راه است.
با شورونشاط
:می خواست با شوهرم عروسی کند، برایش گفتم او زن دارد
زنی هستم که خواندن و نوشتن را نمیدانم اما احساسم را به الفاظ بیان می کنم، نامم شکریه است، ۳۶ سال سن دارم ، ۱۵ سال از زندگی مشترک با شوهرم میگذرد. ثمر ازدواجم چهار طفل است.
برای صلح
تفنگ را بر زمین بگذار.
درختی بر زمین بکار.
شاخه گلی بردار.
افغانستان؛ دشوارترین جا برای نوشتن، نامناسب ترین کشور برای نویسنده
هرات، از جمله ولایات مهم در بخش فرهنگ وهنر در کشور است، که در هرات باستان فرهنگ نوشتن ومطالعه از سالیان زیادی نهادینه شده است وحتا دوره طالبان هم نتوانست از فعالیت در عرصه‌های فرهنگی بکاهد.
!باغ خالی
باران این جا کم است.
گل های باغ خشکیده
تعهد
مزن آتش مکن خاموش صدایم
که من کم نیستم بی انتهایم
بانوی مدال آورهرات
بصیره بصیرت خواه تنها بانوی است که بخاطرتلاش و پشت کارش دوبار مدال ملالی را بدست آورده است.
هشتم مارچ روز جهانی زن‘
می خواهم نوشته ام را با یاد حرف فرزانه ی شروع کنم که چنین است: برای من بزرگ ترین معجزه همین است که من وجود دارم.
!سنگ مزن، آتش مزن
ای مرد!
ای همدم!
ای همسر من!